Hierna

Treur niet om mij als ik er niet meer ben,
Dat deed je al genoeg de afgelopen tijd.
Treur niet om mij als ik er niet meer ben,
Het leven was voor mij één grote strijd.
Denk aan mij zoals ik was,
Met al mijn onhebbelijkheden.
Denk aan mij zoals ik was,
Met al mijn eigenaardigheden.
Jij was de rots in mijn bestaan,
De fundering onder mijn leven.
Jij was de rots in mijn bestaan,
Aan jou durfde ik mij over te geven.
Herinner je alle mooie tijden,
De ontdekking van vreemde hunkeringen.
Herinner je alle mooie tijden,
Gevoelens die we niet konden verdringen.
Maar treur niet als ik er niet meer ben,
De gezamenlijke reis is nu volbracht.
Maar treur niet als ik er niet meer ben,
Wens mij liever een goede nacht.

Dit bericht is geplaatst in Poëzie. Bookmark de permalink.

2 reacties op Hierna

  1. Joyce schreef:

    Mooi! Ik herken daar dingen in!
    Ik was even in de war bij het stuk vanaf ‘Jij was de rots in mijn bestaan’ omdat ik dacht dat daar een verandering van perspectief optrad. Maar waarschijnlijk komt doordat ik een ander hoofdpersoon in dit gedicht plaats, als je begrijpt wat ik bedoel?
    (ik zie degene die er niet meer is als rots…)

  2. Jan-Paul schreef:

    Ik zie wat je bedoelt.
    De hoofdpersoon is degene die er niet meer is. Het wordt gezegd tegen degene die alleen achter blijft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Blue Captcha Image
Refresh

*