Woorden

Woorden
Woorden binden
Woorden binden mensen
Woorden binden mensen vast
Geplaatst in Poëzie | Een reactie plaatsen

Verleiding

Toen ik je zag viel mijn mond open
Elegant en sexy, zestien jaar jong.
Je was alles waarop ik kon hopen.
Mijn ogen straalden, mijn hart zong.
Lees verder
Geplaatst in Poëzie | Één reactie

Vroeger

Vroeger, dat was gisteren
Herinneringen opgeslagen in mijn hoofd
Wurmen zich door elke kier van mijn bewustzijn
Aangewakkerd door een geur, een melodie
Geplaatst in Poëzie | Een reactie plaatsen

Nacht

In het donker van de nacht schijnt een eenzaam licht op een ontheemde ziel.
Verstoten en vergeten sloft hij door de verlaten achterbuurten.
Langs deuren waarachter mensen liggen te slapen.
Langs huizen waarin de liefde wordt bedreven of ruzie wordt gemaakt. Lees verder
Geplaatst in Poëzie | Een reactie plaatsen

Buikriem

De buikriem aanhalen.
In deze tijd van crisis iets waar we allemaal last van hebben.
Ik niet. Ik kijk er reikhalzend naar uit.
Alle ellende van de afgelopen tijd vergeten door dat ene moment van triomf.
Lees verder
Geplaatst in Blog | Een reactie plaatsen

Strijd

Vogel vliegt
Groene schicht
Dood loert
Scherpe klauw
Rauwe kreet
Rood bloed
Doodse stilte
Vogel vliegt

 

Geplaatst in Poëzie | Een reactie plaatsen

Peter

Wat ik die dag gedaan heb zou ik niet precies meer weten.
Het was een zondag. Ik was zestien.
Ik denk dat ik de avond ervoor tv heb gekeken.
Het vaste weekend ritueel. Lees verder
Geplaatst in Blog | Één reactie

Loflied

Als ik verdriet heb, neem je mij op schoot.
Als ik me wil ontspannen, ben je mijn matras.
Voor mijn vrienden ben je altijd gastvrij.
Zonder jou is mijn huis leeg en kaal.
Zonder jou kom ik niet tot rust.
Je bent mooi, elegant en rank.
Deze ode is aan jou, mijn comfortabele bank!

 

Geplaatst in Poëzie | Een reactie plaatsen

Hierna

Treur niet om mij als ik er niet meer ben,
Dat deed je al genoeg de afgelopen tijd.
Treur niet om mij als ik er niet meer ben,
Het leven was voor mij één grote strijd. Lees verder

Geplaatst in Poëzie | 2 Reacties

Strand 2

Groenblauwe golven komen bulderend op je af.
Zilveren meeuwen schreeuwend aan de branding.
Wachtend op hun volgend slachtoffer , hongerig en meedogenloos.
De bewijzen van hun slachting alom vertegenwoordigt.
Opengebroken schelpen, uiteen gereten krabben als stille getuigen.
Wie een vredig dagje op het strand wil doorbrengen kan bedrogen uitkomen.

Geplaatst in Blog | Één reactie